۱۳۸۹ تیر ۲۴, پنجشنبه


من با همه وجود از ترور و توحش جندالله متنفرم

در پی دو انفجار انتحاری درزاهدا ن گروه جندالله با انتشار اطلاعیه و عکس های عاملان بمب گذاری های انتحاری مسئولیت این انفجار ها را به عهده گرفت. در عکس های منتشر شده بمب گذاران شهید نامیده شده بودند.

می خواهم در جواب اطلاعیه ای که جند الله با ذوق و شوق خطاب به ملت ایران نوشته بود و در آن ضمن افتخار به این آدم کشی های کور بر تداوم این راه تاکید کرده بود از طرف خودم به عنوان یک ایرانی بگویم که:


من از جنبش شما متنفرم
من از ایمان و حماسه شما متنفرم
من از محمد ریگی و عبدالباسط ریگی ( دو بمب گذار انتحاری) متنفرم
من ازمجاهدان شما متنفرم
من از راه شما متنفرم
من از جهاد شما متنفرم
من از توحش و بربریت شما متنفرم
من از جنایات کور شما متنفرم
من از ایدئولوژی کثیف شما متنفرم




محمد ریگی و عبدالباسط ریگی ( دو بمب گذار انتحاری)




هشدار: تصاویر دلخراش از قربانیان در ادامه
.
.
.
.
.



















۱۳۸۹ تیر ۲۳, چهارشنبه


محور شرارت

کارتونی درباره سه کتاب "نبرد من","انجیل","قرآن"

پیش آگاهی: به کسانی که دلبستگی هایی به نازیسم ,مسیحیت و یا اسلام دارند دیدن این کارتون توصیه نمی شود.





۱۳۸۹ تیر ۱۹, شنبه



زمينه هاي اقتصادي، اجتماعي و جغرافيائي خشونت در اسلام

در اوايل قرن هفت ميلادي در شبه جزيره عربستان مردماني زندگي ميکردند که بنابه شرايط زيستي، اقتصادي،
اجتماعي و سياسي شان خشن و بي رحم بودند . صحراي بي آب و علف و گرماي طاقت فرسا اين مردمان را از
نعمت کشاورزي (توليد) بي بهره ساخته بود. شغل رايج در قبايل عرب بيشتر تجارت و خريد و فروش برده، کالا
و چهارپايان بوده است. اما آنان اغلب اوقات وسايل و امکانات تجاريشان را از راه راهزني بدست مي آوردند.
آنان از راه دزدي و راهزني زندگيشان را مي چرخاندند. اين شغل يعني دزدي هميشه با مقاومت طرف مقابل
روبرو بود و براي در هم شکستن مقاومت خشونت و قصي القلب بودن لازم است. اين امر علاوه بر دلايل ديگر به
خشن شدن اين مردمان ياري ميرساند، و آنان را به مردماني ُتند خو و خشن تبديل ميکرد. قبايل مختلف براي
بقاي خود مرتب در حال جنگ و ستيز با هم بودند، اين عادت يعني جنگ و ستيز در ميان اعراب چنان متداول
بود که خود ايشان براي استراحت و تجديد قوا چهار ماه (ذيقعده، ذيحجه، محرم و رجب) را براي جنگيدن
حرام کرده بودند.
جنگها عمدتاً جنبه اقتصادي داشتند و براي بدست آوردن برده، اسب، زن و پول و مال بوقوع مي پيوستند. وسايل
جنگيدن اين مردمان شمشير، کمان، سنگو نيزه بودند. جنگجو و حرفه جنگيدن شغل محسوب ميشد، که اکثر
مردان قبايل عرب دارايي اين شعل بودند.


امرار معاش اعراب بطور عمده نه از زمين و کشاورزي بود و نه از دامداري. فقط اهالي شهر مکه به دليل وجود
کعبه در آنجا تا اندازهاي از محسنات تجاري برخوردار بودند. در صورتي که باقي اهالي اعراب زندگي خود را
از طريق جنگيدن و بدست آوردن غنائم مي گذراندند.